Alejandro’s.

„Gdy Valeria podpisze rozwód, powiernictwo będzie chronione.”

A potem Teresa:

„Ona nie zrozumie dokumentów”.

Alejandro ponownie:

„Ona będzie się kłócić o dziewczynę”.

Teresa się zaśmiała.

„Niech weźmie Lucíę. Jeśli będzie nalegać na chłopca, daj jej Mateo albo Emiliana. Santiago zostaje z nami”.

Ścisnęło mnie w żołądku.

Nagrywanie było kontynuowane.

„A co z Marisol?”

Teresa odpowiedziała:

„Po rozwodzie płacimy jej ostatnią kwotę i ona znika. Chłopcy należą do rodziny Salgado.”

Marisol zatrzymała nagrywanie.

Nikt się nie odezwał.

Potem Mateo zapytał:

„Chciałeś mnie wydać?”

Teresa otworzyła usta.

Po raz pierwszy od dziesięciu lat nie miała gotowej odpowiedzi.

Spojrzałem na Alejandra.

„Dzieci nie są akcjami spółki”.

Wpatrywał się w podłogę.

I nagle wiedziałem dokładnie, co muszę zrobić.

Odebrałem umowę rozwodową.

Podarłem go na pół.

A potem jeszcze raz. I jeszcze raz.

Pozwoliłem, aby kawałki spadły na marmur.

„Valeria, nie bądź głupia” – powiedział Alejandro.

Wziąłem Lucíę za rękę.

„Zadzwoń do mojego prawnika.”

„Jesteś moją żoną.”

„Już niedługo.”

Jego oczy stały się stwardniałe.

„Jeśli wyjdziesz z tego domu, nie spodziewaj się, że wrócisz do środka.”

Rozejrzałem się.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!