„Brakowało jej wizji”.
Dotknął mojego policzka.
Cofnąłem się.
„Należysz do mnie, Claire.”
“NIE.”
„Twoje dziedzictwo genetyczne jest niezwykłe. Twoja matka opierała się dłużej niż ktokolwiek inny poza Rosie”.
„Ona umarła.”
„Ponieważ Richard wtrącił się, zanim zdążyłam dokończyć leczenie”.
Ogarnął mnie dziwny spokój.
Mężczyźni tacy jak Samuel przetrwali, ponieważ wszyscy wokół reagowali na ich szaleństwo.
Rosie nie zareagowała.
Ona obserwowała.
Ona zaplanowała.
Ukryła klucze w niespełnionych obietnicach.
Spojrzałem na Grahama.
„Przyjmujesz płatności od Richarda od siedemnastu lat.”
Uśmiechnął się ironicznie.
„Między innymi.”
„Więc wiesz, gdzie są jego pieniądze”.
“Co?”
„Rosie znalazła konta.”
Jego wyraz twarzy zmienił się.
„Skopiowała wszystko” – kontynuowałem. „Płatności na twoją rzecz. Przelewy zagraniczne. Akty własności nieruchomości”.
Samuel spojrzał na niego.
Graham zacisnął mocniej uścisk.
„Kłamiesz.”
„Naprawdę? Jak myślisz, dlaczego wyszła za mąż za biegłego księgowego?”
Ben zrozumiał natychmiast.
Podniósł brodę.
„Pliki zostały dziś rano automatycznie przesłane do federalnych śledczych”.
Ta część była prawie na pewno fałszywa.
Graham spojrzał na Samuela.
Twarz Samuela uległa zmianie.
Tylko trochę.
Podejrzenie.
To wystarczyło.
„Powiedziałeś, że dziewczyna nie ma dowodów” – warknął Graham.
„Ona tego nie robi.”
„Jej mąż właśnie powiedział…”
„On kupuje czas”.
„I jesteś gotów zaryzykować moje życie?”
Głos Samuela stał się ostrzejszy. „Trzymaj broń przy Claire”.
Evelyn zrobiła krok naprzód.
„Graham, Samuel cię zabije, jak to się skończy.”
„Miał siedemnaście lat.”
„Bo miałam dowody. Teraz Rosie je ma. Już cię nie potrzebuje.”
Samuel sięgnął pod płaszcz.
Graham się odwrócił.
Pistolet pod moją brodą się przesunął.
Upadłem.
Samuel strzelił.
Kula trafiła Grahama w klatkę piersiową.
Daniel rzucił się po broń.
Ben wystrzelił rakietnicę w płaszcz Samuela.
Płomienie wybuchły na jego ramieniu.
Krzyknął i zatoczył się do tyłu.
Graham osunął się obok mnie.
Evelyn odrzucił pistolet.
Daniel powalił Samuela na mokrą ziemię i ugasił ogień swoją kurtką.
Przez kilka sekund las wypełnił się krzykami, lunął deszcz i słychać było nierówne odgłosy Grahama próbującego złapać oddech.
Wtedy nad jeziorem rozległ się dźwięk syren.
Evelyn spojrzała na mnie.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
