O czwartej po południu tata wrócił po zapłatę.

Poszedłem z nim.

Garrett podał mu kopertę.

Tata otworzył.

7800 dolarów.

Dokładnie to, co mu się należało.

„To prawda.”

Richard stał w pobliżu.

Nie przeprosił osobiście.

Tata go o to nie prosił.

Zamiast tego tata sięgnął do kieszeni kurtki.

„System powinien działać sprawnie przez co najmniej dziesięć lat, jeśli będzie odpowiednio konserwowany”.

Richard wyglądał na zaskoczonego.

„Przygotowałem harmonogram konserwacji.”

Tata wręczył mu laminowaną kartę.

Richard to zaakceptował.

“Dziękuję.”

Wróciliśmy do starego samochodu ciężarowego taty.

Spojrzałam na niego.

„Naprawdę dałeś mu harmonogram konserwacji?”

“Tak.”

„Po tym, jak odmówili ci zapłaty?”

Tata uruchomił silnik.

„Przygotowuję po jednym do każdego zadania.”

Potem spojrzał na mnie.

„Bycie profesjonalnym nie zależy od tego, czy druga osoba zachowuje się profesjonalnie”.

Wjechał na drogę.

„To zależy od tego, czy to zrobię.”

Następnego popołudnia Martin przybył z Nowego Meksyku.

Poprosił o spotkanie z tatą.

Więc poszliśmy do domu Eleanor.

Martin wstał, gdy tata wszedł.

„Znalazłeś coś, co moja rodzina uważała za stracone na zawsze”.

Tata skinął głową.

„I postąpiłeś słusznie.”

“Tak.”

Martin wyjaśnił, że kolekcja została już poddana wstępnej ocenie.

Eleanor miała rację co do rzadkiego zegarka kieszonkowego.

Został wykonany przez paryskiego wytwórcę około 1892 roku.

Szacunkowa wartość:

Około 40 000 dolarów.

Wartość całej kolekcji może wynieść od 80 tys. do 90 tys. dolarów.

Tata prawie nie zareagował.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!