Nigdy nie zachowywał się pochopnie.
Zanim cokolwiek wyjaśnił, kucał na wysokości oczu Adeline, pytał o pozwolenie, zanim dotknął jej ramienia, i świętował każde małe zwycięstwo, niezależnie od tego, czy skończyła posiłek, czy kolejną sesję chemioterapii bez płaczu.
Patrząc, jak pocieszał przestraszone dzieci, uwierzyłam, że ludzie naprawdę wybierają pielęgniarstwo, ponieważ im na nim zależy.
Pewnego popołudnia, gdy pomagałam Adeline kolorować księżniczki w książce, Josh wpadł, żeby sprawdzić jej parametry życiowe.
„Co dzisiaj robimy?” zapytał.
„Zamek” – odpowiedziała dumnie Adeline.
„Potrzebuje więcej blasku.”
Josh skinął głową z powagą.
„Myślę, że każdy zamek zasługuje na blask.”
Ona się zaśmiała.
„Rozumiesz.”
Spojrzał na mnie z rozbawionym uśmiechem.
„Nauczyłem się, żeby nie kłócić się z rodziną królewską”.
Gdy zakładał jej ciśnieniomierz na małe ramię, przyglądała mu się zamyślona.
„Jesteś miły.”
“Dziękuję.”
„I przystojny.”
Prawie upuściłem niebieską kredkę.
„Adeline.”
“Co?”
„Nie musisz zawstydzać ludzi.”
„Nie wstydzę się” – powiedział Josh, chichocząc.
„Tak”, mruknąłem.
Uśmiechnął się i dokończył wpisywanie jej liczb do tabeli.
W tamtym momencie wydawało się, że ta wymiana zdań to nic więcej niż kolejna niewinna rozmowa między małą dziewczynką i pielęgniarką, którą uwielbiała.
Życie wkrótce wróciło do swojego wyczerpującego rytmu.
Chemioterapia. Badania. Czekanie. Nadzieja. Strach.
Niektóre wieczory, gdy Adeline w końcu zasnęła, stawałem przy dużych oknach z widokiem na parking i obserwowałem, jak rodziny razem wracają do domów.
Rodzice niosły śpiące dzieci do ciepłych samochodów.
Nastolatki narzekały na prace domowe.
Pary dzieliły się parasolami i śmiały się.
Zastanawiałem się, jak to jest znowu mieć zwyczajny problem.
Pewnego poniedziałkowego popołudnia Adeline była wyjątkowo rozmowna.
Josh właśnie skończył wymieniać baterie w jednej z jej zabawek, gdy zaczęła mu opowiadać o kreskówce, którą oglądała, zanim zachorowała na tyle, że nie mogła pójść do przedszkola.
„Był sobie książę” – wyjaśniła.
„A co się z nim stało?” zapytał Josh, poprawiając koc wokół jej nóg.
„Poprosił księżniczkę o rękę.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
