Ona nigdy nie odpowiedziała.
Wtedy byłem już niemal tak samo przerażony milczeniem Rity, jak tym, co Emma powiedziała, że widziała.
Jadąc do domu, zadzwoniłem do Rity jeszcze jedenaście razy.
Drzwi były zamknięte, kiedy wychodziłem. Okna też. Rita przyjechała przed moją zmianą.
Nie było powodu, dla którego ktokolwiek miałby znajdować się w tym domu.
Ale mój siedmioletni syn schował się w zamkniętej łazience, a moja siostra nie odbierała telefonu.
Przez całą drogę do domu wyobrażałem sobie rzeczy, których do tej pory nie chcę opisywać.
Zadzwoniłem do Emmy przez głośniki w samochodzie.
Nie było powodu, dla którego ktokolwiek miałby znajdować się w tym domu.
Już prawie jestem. Słyszysz coś?
“Nie. Mamusiu?”
“Jestem tutaj.”
„Czy Tata nadal nas widzi?”
To pytanie niemal sprawiło, że przegapiłem okazję.
Już prawie jestem. Słyszysz coś?
“Nie wiem, kochanie.”
„Chcę, żeby tak zrobił.”
Ścisnęło mnie w gardle.
„Ja też, kochanie. Już prawie jestem w domu.”
Gdy wjechałem na podjazd, wszystkie światła na dole były zgaszone.
Pobiegłem do środka.
Gdy wjechałem na podjazd, wszystkie światła na dole były zgaszone.
“Rita?”
Nic.
“Rita!”
Najpierw sprawdziłem salon. Potem kuchnię.
Oba puste.
Wszedłem do pokoju gościnnego. Kiedy zobaczyłem moją siostrę leżącą nieruchomo w łóżku, od razu pomyślałem o najgorszym.
Pobiegłem do środka.
“Rita!”
Potrząsnąłem ją za ramię.
Obudziła się gwałtownie.
“Co? Co się stało?”
“Nie odebrałeś telefonu!”
Zamrugała, patrząc na mnie. Potem wyjęła coś z uszu.
Od razu pomyślałem o najgorszym.
Zatyczki do uszu.
Rita czuła się dobrze. Po prostu nie słyszała dziewczynki, którą obiecała się opiekować.
„Miałam migrenę” – powiedziała, mrugając do mnie. „Wzięłam coś i włożyłam to. Co się stało?”
Złość ogarnęła mnie tak szybko, że prawie krzyknąłem.
“Żartujesz sobie?”
“Co?”
Po prostu nie usłyszała dziewczynki, którą obiecała się zaopiekować.
„Emma zadzwoniła do mnie, bo jest przerażona, a ty spałeś z zatyczkami do uszu? Miałeś jej słuchać”.
“Ja wiem.”
„Nie, najwyraźniej nie. Chowa się w łazience, bo myśli, że ktoś jest pod jej łóżkiem”. Mój głos osłabł. „Widziała, jak koc się poruszył, Rito”.
Twarz Rity pobladła.
“Spałeś z zatyczkami do uszu?”
Cokolwiek przestraszyło Emmę, Rita najwyraźniej też nie miała pojęcia, co to było.
Znaleźliśmy Emmę skuloną w wannie. Sweter Michaela był zgnieciony na jej piersi.
Gdy tylko mnie zobaczyła, zaczęła płakać.
Weszłam do wanny i ją przytuliłam.
“Jestem tutaj.”
„Ktoś jest w moim pokoju.”
Gdy tylko mnie zobaczyła, zaczęła płakać.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
