„Czego sobie życzyłeś?” zapytałem.
Audrey nie odpowiedziała od razu.
Potem powiedziała: „Głównie?”
Spojrzała mi prosto w oczy.
„Żałuję, że mama umarła”.
I nagle zrozumiałem, że pudełko Hannah było ukryte przez 15 lat.
„Żałuję, że mama umarła”.
Ale sekret Audrey siedział przede mną w każde urodziny.
Obok jednej, zwykłej, białej świecy.
Wyciągnąłem rękę do Audrey.
„Czego chcesz dziś wieczorem, Audie?”
Tajemnica Audrey siedziała przede mną w każde urodziny.
Spojrzała w stronę schodów.
„Nie chcę wyrzucać świecy mamy”.
“Nie musimy.”
„Czy moglibyśmy zapalić ją w jej urodziny?”
Czekałem.
„Nie chcę wyrzucać świecy mamy”.
„A może wtedy opowiedziałbyś mi o niej jakieś historie. Nie o szpitalu. Tylko o mamie”.
Ścisnąłem jej palce.
“Mam mnóstwo.”
Audrey się uśmiechnęła.
“I, no i co?”
“Tak?”
“Nienawidzę ciasta truskawkowego.”
“Mam mnóstwo.”
Spojrzałem na nią.
„Jadasz ciasto truskawkowe już od lat.”
“Uważałem, że to ważne!”
Śmiałem się tak głośno, że musiałem wycierać oczy.
„Jakie ciasto ci się właściwie podoba?”
“Czekolada.”
“Uważałem, że to ważne!”
“Twoja matka nienawidziła ciasta czekoladowego.”
Audrey spojrzała na mnie.
Prawie się poprawiłam.
Prawie zasugerowano wanilię.
Zamiast tego wstałem.
„Dobrze, że to nie jej urodziny”.
“Twoja matka nienawidziła ciasta czekoladowego.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
