„Oczywiście, że tak. Niech zgadnę. Przestaną rozsiewać plotki o moich praktykach biznesowych, jeśli wynajmę im z powrotem powierzchnię biurową?”
Jej milczenie było wystarczającą odpowiedzią.
Odwróciłem się do niej twarzą.
„Oto, co się stanie zamiast tego. Wyjdziesz stąd i powiesz im, że ich groźby są równie nieskuteczne, co ich strategia biznesowa. A potem będziesz obserwował, jak w przyszłym tygodniu przejmuję portfel Wilsona. Tak, ten sam, o który James zabiega od dwóch lat”.
„Skąd wiedziałeś o Wilsonie?”
Uśmiechnąłem się.
„Bo jestem właścicielem budynku, w którym twoja firma organizuje poufne posiedzenia zarządu. I w przeciwieństwie do ciebie, rozmawiałem z personelem konserwacyjnym. Oni słyszą wszystko”.
Właśnie wtedy mój telefon zawibrował.
Wiadomość od ochrony.
James Winters próbuje uzyskać dostęp do serwerowni.
„Zgadza się” – mruknęłam. „Przepraszam, Catherine. Muszę coś załatwić. Nasz brat właśnie włamał się do strefy zastrzeżonej mojego budynku, prawdopodobnie szukając dowodów przestępstwa”.
Jej twarz zbladła.
„Jak się masz…”
„Wszędzie kamery. Chcesz do mnie dołączyć? To powinno być pouczające”.
Zjechaliśmy na dół moją prywatną windą.
Kiedy drzwi się otworzyły, zobaczyliśmy Jamesa zatrzymanego przez dwóch ochroniarzy, byłych pracowników Bluebird Cafe, których awansowałem.
„Szukasz czegoś?” zapytałem spokojnie.
James walczył ze strażnikami.
„Musisz mieć gdzieś ukrytą ziemię. Nikt nie buduje tak dużo i tak szybko bez… bez…”
„Bez czego? Ciężkiej pracy? Zrozumienia, jak właściwie działa technologia? Traktowania ludzi z szacunkiem, niezależnie od ich pozycji?”
Skinąłem głową w stronę strażników.
„Ci mężczyźni kiedyś podawali mi kawę. Teraz zajmują się ochroną mojego budynku, bo dostrzegłem ich potencjał, zamiast patrzeć na nich z góry”.
„Olivio” – przerwała Catherine. „Wyjaśniłaś swoje. Czego od nas chcesz?”
„Chcesz?” Zaśmiałam się cicho. „Niczego od ciebie nie chcę. Tego nikt z was nie rozumie. Zbudowałam tę firmę z wyboru, nie z konieczności. Pracowałam w kawiarni z wyboru, nie z porażki”.
Zwróciłem się do strażników.
„Proszę, wyprowadź mojego brata. A James, następnym razem, gdy spróbujesz się włamać, wniosę oskarżenie. Rodzina czy nie”.
Tego wieczoru dostałem e-mail od taty.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
