“Dla mnie?”
“Dla ciebie.”
Prawie się roześmiałem.
“Oczekujesz, że w to uwierzę?”
Ryan podszedł bliżej.
„Od lat narzekasz na dach, tylne schody i łazienkę na dole”.
“Złożyłem skargę twojej matce.”
“Wiemy.”
Zmarszczyłem brwi.
“Jak?”
„Rozmawialiśmy z nią o domu, zanim umarła” – odpowiedział. „Mama zawsze mówiła, że jeśli myślisz, że coś przetrwa kolejny rok, to prędzej się rozleci, niż wydasz pieniądze”.
Wbrew sobie, niemal się uśmiechnąłem.
Brzmiało to dokładnie jak Margaret.
Dawid wskazał na dokumenty.
„Wycena zawierała listę napraw i szacunkową wartość nieruchomości. Chcieliśmy wiedzieć, co faktycznie wymaga uwagi, zanim zaoferujemy zapłatę za cokolwiek”.
“Oferowany?”
Ryan skinął głową.
„Chcieliśmy pomóc”.
„Dlaczego więc dzisiaj?”
Jego wzrok powędrował w stronę pudeł.
„Ponieważ naprawy nie były powodem, dla którego dziś przyszliśmy”.
“Co było?”
Dawid odpowiedział.
“Twoje ukończenie szkoły.”
Spojrzałam na niego.
„Przyszliśmy, żeby cię uczcić.”
Przez chwilę myślałem, że się przesłyszałem.
„Wiedziałeś, że kończę studia?”
„Wiedzieliśmy o tym od miesięcy”.
“Jak?”
“Sprawdzaliśmy.”
Dreszcz przeszedł mnie po plecach.
„Sprawdzałeś, co u mnie?”
Dawid zawahał się.
„Od drugiego roku życia.”
Przyglądałem się im obojgu.
„Przestałeś się do mnie odzywać, ale robiłeś to, co robiłem?”
Ryan spojrzał w dół.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
