Część 4:

„Panno Rachel Carter, ochrona pałacu ma powody, by sądzić, że oszustwo związane z pani zaangażowaniem nie ograniczało się do fałszywych oświadczeń osobistych. Środki przekazane Crown Children’s Medical Trust zostały przekierowane za pośrednictwem rachunków-fisz powiązanych z prywatną firmą konsultingową zarejestrowaną pod nazwą Bright Crown Advisory”.

Aleksander gwałtownie się odwrócił.

Rachel szepnęła: „Nie wiem, co to jest”.

Mężczyzna nie podniósł wzroku.

„Bright Crown Advisory powstało sześć tygodni po ogłoszeniu zaręczyn. Jej dyrektorem jest Miranda Vale.”

Ta nazwa nic mi nie mówiła.

Ale dla Rachel to coś znaczyło.

Jej twarz znieruchomiała.

Zbyt cicho.

Moja matka ścisnęła moją dłoń.

Król to zauważył.

„Tak myślałem” – powiedział.

Aleksander wyglądał na chorego.

„Rachel” – powiedział – „powiedz mi, że nie okradłaś chorych dzieci”.

Jej oczy błysnęły.

„Nic nie ukradłem.”

Mężczyzna w czerni kontynuował.

„Trzy miliony euro przelano na konta powiązane z panią Vale. Z zaszyfrowanych wiadomości odzyskanych z wiadomości wynika, że ​​obiecano ci pewien procent po ślubie, gdy dostęp do rodziny królewskiej stanie się stały”.

„To kłamstwo” – powiedziała Rachel, ale jej głos stracił siłę.

Kaplica stała się czymś zupełnie innym.

Nie ślub.

Nawet nie skandal.

Pułapka.

A Rachel weszła prosto w to mając na sobie diamenty.

Drzwi boczne znów się otworzyły.

Tym razem weszła starsza kobieta.

Miała miedziano-rude włosy, biały garnitur i łagodny uśmiech kogoś, kto nigdy nie wchodził do pokoju, nie licząc wyjść.

Całe ciało Rachel zesztywniało.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!