Inne zdanie zostało podkreślone dwa razy.

Caleb często wraca zaniepokojony po spotkaniu z matką.

Spojrzałem na oficera.

„Dlaczego mnie dokumentowała?”

Oficer Bennett odwrócił się w stronę ostatniej strony.

Był to projekt petycji z prośbą o tymczasową opiekę nad Calebem.

Petent:

Vanessa Carter.

Przeczytałem petycję dwa razy, bo mój umysł nie był w stanie jej przetworzyć.

Vanessa nie tylko źle traktowała mojego syna.

Przygotowywała się, żeby go zabrać.

Karen zapytała, czy Vanessa kiedykolwiek krytykowała moje wychowanie.

Stale.

Powiedziała, że ​​za dużo pracuję.

Powiedział, że Caleb potrzebował „prawdziwej struktury rodzinnej”.

Narzekał, że wychowuję go sama, po tym jak jego ojciec zniknął z naszego życia.

Założyłam, że to była zwykła opinia siostry.

Nie było.

Śledczy przeszukali telefon Vanessy po otrzymaniu nakazu.

Wiadomości do Dereka były wymieniane siedem miesięcy temu.

Vanessa napisała:

Rachel za bardzo od nas zależy. Jeśli udokumentujemy wystarczająco dużo incydentów, sędzia może przyznać nam tymczasową opiekę.

Derek odpowiedział:

Po co mielibyśmy chcieć kolejne dziecko?

Jej odpowiedź wyjaśniła wszystko.

Ponieważ powiernictwo taty ulega zmianie, gdy mam na utrzymaniu dwie osoby.

Nasz ojciec zmarł cztery lata wcześniej.

Pozostawił po sobie rodzinny fundusz powierniczy, z którego co roku wypłacano pieniądze na edukację, mieszkanie i wydatki medyczne wnuków.

Noe otrzymał jedną akcję.

Caleb otrzymał kolejny.