W miarę jak ciąża postępowała , Sarah i Michael zaczęli próbować naprawić swoje małżeństwo .
W oryginalnym sprawozdaniu poradnictwo opisane jest jako ważna część tego procesu .
Zamiast zakładać, że potwierdzenie rodzicielstwa automatycznie rozwiązało ich konflikt , para starała się rozmawiać o swoich doświadczeniach w sposób bardziej otwarty.
Poradnictwo dało im możliwość przeanalizowania swoich lęków, frustracji i rozczarowań , nie pozwalając , aby każda rozmowa zamieniała się w kolejną kłótnię .
Dla Michaela część pracy polegała na rozpoznaniu różnicy między niepewnością a oskarżeniem .
Niezrozumienie zdarzenia nie usprawiedliwia automatycznie zakładania najgorszego o innej osobie .
Spotkało go coś nieoczekiwanego i zareagował , podważając uczciwość Sary .
Ta odpowiedź miała swoje konsekwencje.
W przypadku Sary proces ten polegał na komunikowaniu emocjonalnego wpływu wątpliwości pojawiających się w czasie ciąży.
Nie można było zignorować jej uczuć tylko dlatego , że kwestia medyczna została w końcu rozwiązana .
Aby odbudować zaufanie, oboje partnerzy musieli zrozumieć, że przebaczenie i odpowiedzialność to dwie różne rzeczy.
Przeprosiny mogą być wyrazem uznania szkody.
Przebaczenie, jeśli zostanie ofiarowane dobrowolnie , może pozwolić na rozwój związku .
Ale żadne z nich nie gwarantuje , że poczucie bezpieczeństwa emocjonalnego powróci natychmiast .
Zaufanie buduje się poprzez powtarzające się doświadczenia niezawodności , uczciwości, empatii i szacunku w zachowaniu.
Gdy już ulegnie uszkodzeniu, jego odbudowa często wymaga długotrwałych wysiłków .
Doświadczenia Sary i Michaela pokazują również , jak ważne jest pozwolenie trudnym emocjom współistnieć .
Michael mógł czuć się zdezorientowany ciążą , ale jednocześnie brać odpowiedzialność za swoje założenia .
Sarah mogła zdecydować się na podjęcie działań zmierzających do pojednania , nadal czując ból z powodu tego, co się wydarzyło.
Para nie musiała udawać , że nagle wszystko jest idealne .
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
