Wyglądało to na nienawiść.
Wyglądało to tak, jakby świat kopał kogoś, kto już leżał na ziemi.
Ale było dokładnie odwrotnie.
Ta czarna farba była jednym z największych aktów miłości, jaki kiedykolwiek mi ktoś okazał.
Bo czasami ochrona nie wydaje się delikatna.
Czasami miłość jest rozpaczliwa.
Czasami brakuje odpowiednich słów i odpowiednich narzędzi.
Czasami miłość to osiemdziesięcioletnia kobieta stojąca na zewnątrz o trzeciej nad ranem z pędzlem w ręku, przerażona, że może się pomylić, ale jeszcze bardziej przerażona tym, co może się stać, jeśli nic nie zrobi.
Jeśli więc czegoś się z tego wszystkiego nauczyłem, to tego:
Spójrz jeszcze raz.
Zanim zdecydujesz, co coś oznacza, zastanów się jeszcze raz.
Straszna rzecz może cię chronić.
Nieznajomy, którego ledwo zauważasz, może być osobą, która cię obserwuje.
A coś, co wydaje się aktem okrucieństwa, może okazać się powodem twojego przeżycia.
Ktoś pomalował mój dom na czarno w dniu, w którym przywiozłam moją nowonarodzoną córeczkę ze szpitala.
Myślałem, że to nienawiść.
Okazało się, że to miłość.
A ponieważ pewna niespokojna staruszka była na tyle odważna, że zaufała temu, co zobaczyła, moja córka nadal ma matkę, która każdego wieczoru może przejść przez ulicę i zadzwonić do niej do domu na kolację.
