Potem poszliśmy na kawę.
Czasami nadal wydawało mi się to dziwne.
Kobieta, którą mój mąż planował poślubić, stała się osobą, której ufałam.
Ale z drugiej strony Ethan okłamał nas oboje.
Po prostu postanowiliśmy nie żyć dalej w tych kłamstwach.
Ostatecznie przeprowadziłem się na stałe do mojego domu nad jeziorem.
A co do srebrnej ramy, która wszystko odsłaniała, to ją zachowałem.
Nie dlatego, że zależało mi na zdjęciu Ethana.
Natychmiast to usunąłem.
Zamiast tego umieściłem w środku obrazek.
Na nowym zdjęciu widać mnie i Madison stojących przed budynkiem sądu w dniu, w którym Ethan przyznał się do winy.
Schowałem ramkę do szuflady.
A czasami, gdy na nią trafiałem, przypominał mi się mój pierwszy poranek w Harrington & Pierce.
Wszedłem do biura wierząc, że zaczynam nową pracę.
Zamiast tego odkryłam zupełnie inne życie, które mój mąż stworzył za moimi plecami.
Ale nauczyłem się czegoś jeszcze.
Czasami zemsta nie polega na krzyczeniu.
Nie rujnuje to nikomu życia.
I nie staje się okrutniejszy od osoby, która cię zdradziła.
Czasami zemsta jest o wiele prostsza.
Włączasz wszystkie światła.
Kładziesz wszystkie dokumenty na stole.
I pozwoliłeś, aby prawda znalazła osobę, która w końcu nie ma już gdzie się ukryć.
