Część 3
Wrócili do domu opaleni, roześmiani, ciągnąc za sobą designerskie walizki niczym zdobywcy powracający do zamku.
Obserwowałem to z drugiego końca ulicy, z wnętrza czarnego sedana Marcusa, podczas gdy moja córka spała w foteliku samochodowym obok mnie.
Daniel pierwszy dotarł do klawiatury. Wpisał kod.
Czerwone światło.
Zmarszczył brwi i spróbował ponownie.
Czerwone światło.
Jego matka zrobiła krok naprzód. „Ruszaj się. Pewnie o tym zapomniałeś”.
Pisała powoli, dramatycznie, jakby była właścicielką powietrza.
Czerwone światło.
Siostra Daniela zaśmiała się nerwowo. „Może bateria padła”.
Wtedy otworzyły się drzwi wejściowe.
Wyszedł wysoki ochroniarz, a za nim szła kobieta w szarym garniturze trzymająca podkładkę.
„Czy mogę w czymś pomóc?” zapytała.
Daniel mrugnął. „Możesz wyjść z mojego domu”.
Kobieta spojrzała na swój notes. „Od zeszłego piątku właścicielem tej nieruchomości jest Hillcrest Medical Housing Group”.
Twarz jego matki pociemniała.
Daniel wpatrywał się. „To niemożliwe”.
Wysiadłem z sedana.
Najpierw ucichł śmiech. Potem twarz Daniela zbladła.
„Claire” – powiedział cicho i ostrzegawczo.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
