Siergiej milczał przez długi czas.
– Dlaczego?
Tanya spojrzała na niego zmęczoną czułością.
– Bo nie chcę być nagrodą za twoje późne dojrzewanie.
Słowa te wywarły silniejszy skutek niż krzyk.
Siergiej usiadł i zakrył twarz dłońmi.
Ludmiła Wasiliewna przestała płakać.
Spojrzała na syna tak, jakby dopiero teraz zauważyła, że jest on naprawdę dorosły i że teraz nikt nie musi za niego odpowiadać.
Etap 6. „Rodzina mojego męża zebrała się, żeby zdecydować, jak powinniśmy żyć. Nie sprzeciwiałam się – pokazałam im tylko jeden dokument”.
Tydzień później Siergiej w końcu przeprowadził się do swojej matki.
Zabrał ubrania, laptopa, dokumenty i starą gitarę, której nie dotykał od kilku lat.
Ludmiła Wasiliewna stała w korytarzu Tani i kontynuowała udzielanie rad:
– Nie spiesz się z rozwodem.
– Nie spieszę się.
— Kobieta powinna umieć wybaczać.
– Mężczyzna powinien umieć nie zdradzić.
– Sierioża po prostu popełnił błąd.
„Przez cztery lata się mylił”.
– Pożałujesz tego.
Tanya otworzyła drzwi.
– Być może. Ale to będzie moja wina, nie twojego życia.
Teściowa zacisnęła usta.
– Zniszczyłeś mojego syna.
– Nie. Przestałem go ratować.
Siergiej stał przy windzie i słyszał każde słowo.
Nagle powiedział:
– Mamo, chodźmy.
Ludmiła Wasiliewna odwróciła się.
— Po czyjej jesteś stronie?
Siergiej zamarł.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
