„Nadal udajesz, że coś wiesz?”

Dwie minuty później z windy wyszedł dr Adrian Vale ubrany w ciemny garnitur i trzymając w ręku zaklejoną szpitalną kopertę.

Madison zauważyła go pierwsza.

Butelka dla dziecka wypadła jej z ręki i upadła na podłogę.

Mleko rozlewało się po polerowanych płytkach.

Ethan zmarszczył brwi.

„Co ci jest?”

Twarz Madison zbladła.

„Dlaczego on tu jest?”

Adrian stanął obok mnie i położył dłoń na moich plecach, uspokajająco.

„Ponieważ Claire mnie o to poprosiła.”

Zadowolony wyraz twarzy Ethana osłabł.

Znał reputację Adriana.

Wszyscy w mieście tak robili.

Dr Adrian Vale był dyrektorem centrum medycyny rozrodu św. Katarzyny. Był również lekarzem, który zapoznał się z moją oryginalną dokumentacją medyczną dotyczącą płodności, po tym jak odkryłam brak kilku stron w dokumentach medycznych dołączonych do akt rozwodowych.

Adrian spojrzał na Ethana i dziecko w ramionach Madison.

„Mam ostateczny raport z laboratorium” – powiedział.

Ethan zacisnął szczękę.

„Jaki raport?”

Madison ścisnęła dziecko mocniej.

„Raport dowodzi” – powiedział spokojnie Adrian – „że Claire nigdy nie była bezpłodna”.

Na korytarzu zapadła cisza.

Spojrzałem Ethanowi w oczy.

Po raz pierwszy od lat patrzenie na niego nie sprawiało mi bólu.

Wszystko, co czułem, to cicha satysfakcja z idealnego wyczucia czasu.

CZĘŚĆ 2

Ethan szybko wyzdrowiał.

Albo przynajmniej próbował.

„To niemożliwe” – warknął. „Próbowaliśmy cztery lata”.

„Przez cztery lata śledziliśmy raporty, które kontrolowałeś” – odpowiedziałem.

Jego wzrok natychmiast powędrował w stronę Madison.

Po rozwodzie poprosiłam o kopię całej mojej dokumentacji medycznej.

Archiwum kliniki zawierało informacje, które nigdy nie pojawiły się w kopiach, które Ethan pozwolił mi zobaczyć.

Moja rezerwa jajnikowa była prawidłowa.

Moja macica była zdrowa.

Wszystkie zdolne do zapłodnienia zarodki zostały odrzucone, ponieważ próbki nasienia Ethana wykazywały poważne nieprawidłowości.

Znał prawdę.

Nasz pierwotny specjalista zalecił skorzystanie z nasienia dawcy.

Zamiast tego Ethan przekupił administratora kliniki, aby ten zmienił strony podsumowujące i przekonał mnie, że niepowodzenia w staraniach o dziecko były wyłącznie moją winą.

Potrzebował, abym była zawstydzona, wyczerpana emocjonalnie i na tyle zdesperowana, żeby zrzec się praw własności do naszej firmy podczas rozwodu.

Madison mu pomogła.

Jako dyrektor finansowy mojej fundacji, skopiowała mój podpis na dokumentach przelewu i przelała prawie dwa miliony dolarów do firmy konsultingowej, którą potajemnie prowadziła razem z Ethanem.

Oni mnie po prostu nie zdradzili.

Sfinansowali swoją nową rodzinę pieniędzmi, które mi ukradli.

Pamiętam noc, kiedy podpisałam ugodę rozwodową.

Ethan położył długopis obok mojej ręki i szepnął: „Przynajmniej odejdź z godnością”.

Madison czekała przed pokojem, niosąc zupę i udając, że się mną interesuje.

O wschodzie słońca kontrolowali już niemal wszystko, co budowałem przez dwanaście lat.

Ethan zrobił krok w moją stronę.

„Nie możesz niczego udowodnić”.

Adrian otworzył zapieczętowaną kopertę.

„Można przeprowadzić audyt szpitala”.

Głos Madison zadrżał.

„Ethan, mówiłeś, że dokumenty zniknęły.”

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!