Mark kaszlnął; odgłos był głęboki i chrapliwy, aż zdawał się zatrząść małym stołem kuchennym.
Podniósł rękę i pogłaskał gruby kark, wpatrując się w swoje dłonie.
Nalałem sobie dwie filiżanki herbaty rumiankowej i obserwowałem, jak para unosi się po zimnej szybie.
Wilgotny zapach liści klonowych wpadał przez pękniętą tylną szybę.
„Wyglądasz na wyczerpanego, Marku” – powiedziałem, odstawiając mu kubek.
Zdobył się na krótki, zmęczony uśmiech, a jego ciepły, niski, pomrukliwy głos brzmiał ciszej niż zwykle.
„Mamo, po prostu długi tydzień na placu budowy.”
Obracałam złotą obrączkę ślubną w kółko wokół palca – nawyk, który zawsze powracał, gdy czułam ucisk w klatce piersiowej.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
