Syn powiedział, że będę dla nich ciężarem na wakacjach. Pojechałam mimo wszystko — a jedno wydarzenie na plaży sprawiło, że gorzko pożałował swoich słów

I z jakiegoś powodu właśnie to zabolało mnie najbardziej.

Cieszył się, że nie zaczęłam się sprzeciwiać.

— Dziękuję, że rozumiesz, mamo.

Wyszli.

A ja jeszcze długo siedziałam w kuchni.

Przede mną leżała otwarta walizka.

W środku miałam już spakowany kostium kąpielowy, lekką sukienkę, wygodne sandały i mój ulubiony słomkowy kapelusz.

Spojrzałam na te rzeczy i pomyślałam:

„Dlaczego mam zostać w domu tylko dlatego, że mojemu synowi niewygodnie jest spędzać ze mną wakacje?”

Przecież nie prosiłam go, żeby się mną opiekował.

Nie byłam chora.

Doskonale chodziłam, pływałam, sama się ubierałam, sama przyjmowałam leki i potrafiłam o siebie zadbać.

A przede wszystkim — ja również chciałam odpocząć.

Dlatego wieczorem wzięłam telefon i znalazłam ten sam kurort, do którego wybierał się Daniel.

Mieli już zarezerwowany pokój.