Maya podłączyła tablet do ekranu sali balowej. Już wcześniej konsultowała się z inspektorami ds. etyki. Pierwszy slajd pokazywał niewyraźne wykresy transakcji, brak prywatnych numerów widocznych dla gości, ale wystarczająco dużo nazwisk, by zachęcić każdego darczyńcę do pochylenia się do przodu.
„Firma Daniela Vale’a zapłaciła butikowi Elise Caldwell za wydarzenia, które nigdy się nie odbyły” – kontynuowałem. „Te środki przepłynęły przez konta konsultingowe powiązane z siecią kampanii senator Caldwell. Niektóre płatności zostały zaksięgowane na moim majątku małżeńskim. Niektóre zostały ukryte przed inwestorami. Niektóre wydają się naruszać przepisy dotyczące finansowania kampanii”.
Senator Caldwell ryknął: „Wyłącz to”.
Jeden ze śledczych wystąpił naprzód. „Nie wtrącajcie się”.
Matka Daniela, która stała przy fortepianie ociekającym diamentami, nagle opadła na krzesło.
Elise spojrzała na Daniela. „Mówiłeś, że faktury są czyste.”
Daniel warknął: „Zamknij się”.
Wszyscy w pokoju to usłyszeli.
Piękny.
Maya przeszła do następnego pliku: e-maile.
Elise pisze: Czy możemy przesunąć kolejną fakturę butikową przed terminem raportowania?
Daniel odpowiada, że Nora nigdy nie sprawdza kont firmowych.
Podniosłem mikrofon.
„Mylił się”.
Daniel rzucił się na mnie, ale ochrona mu przeszkodziła.
Tłum rozstąpił się, gdy weszło dwóch umundurowanych funkcjonariuszy. Jeszcze nie po to, by dokonać dramatycznego aresztowania. Po to, by zabezpieczyć dowody, złożyć zeznania i natychmiast je zabezpieczyć. To było lepsze. Czystsze. Trudniej było je oddalić.
Senator Caldwell wskazał na mnie. „Nie masz pojęcia, ile cię to będzie kosztować”.
Spojrzałam na mojego męża.
„Już zapłaciłem.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
