Mieszkanie? Kupione za pośrednictwem mojego funduszu powierniczego.
Ślub? Opłaciła go moja fundacja jako wydarzenie charytatywne z odliczeniem podatkowym, bo Derek nalegał na zaproszenie inwestorów.
Derek poślubił podpis, a nie kobietę.
Lena ponownie uniosła brodę, desperacko próbując się otrząsnąć. „To niedorzeczne. Maya jest zazdrosna”.
Zwróciłem się do najbliższej ekipy filmowej. „Czy nadal transmitujecie do sali dodatkowej?”
Operator przełknął ślinę. „Tak.”
“Dobry.”
Derek syknął: „Maya”.
Zignorowałam go i odwróciłam się w stronę sali. „Skoro mój mąż wybrał uczciwość publiczną, uszanujmy jego motyw”.
Mój prawnik, pan Sato, wstał od stolika numer dwanaście. Był niski, siwowłosy i przerażająco spokojny.
Derek otworzył usta.
Pan Sato uniósł teczkę. „Pani Vaughn podpisała dziś rano oświadczenie o oszustwie po ślubie. Obejmuje ono nadużycia finansowe, niewłaściwe zachowanie w małżeństwie oraz dowody zamiaru zastosowania przymusu”.
„Poślubna?” warknął Derek. „Właśnie się pobraliśmy”.
„Tak” – powiedziałem. „Czterdzieści dwie minuty temu”.
Goście zaczęli szemrać.
Kontynuowałem: „A siedem minut później, przed kamerą, złożyłeś papiery rozwodowe, trzymając w ramionach dzieci, o których publicznie twierdziłeś, że są twoimi dziećmi”.
Lena prychnęła. „Są jego”.
„Biologicznie?” – zapytałem.
Cisza.
Derek odwrócił głowę w jej stronę.
Usta Leny zadrżały. „Oczywiście.”
Evelyn szepnęła ponownie: „Lena”.
Spojrzałem na Dereka. „Naprawdę nie wiedziałeś”.
Jego pewność siebie została zachwiana.
Pan Sato otworzył teczkę. „Dzieci urodziły się dzięki prywatnej surogacji. Zarodki nie zostały stworzone z wykorzystaniem materiału genetycznego pana Vaughna”.
Derek znieruchomiał.
Macocha Leny gwałtownie wstała. „Nie słuchaj tego!”
Mój głos przeciął jej głos. „Usiądź, Marissa”.
Ona usiadła.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
