Tymczasem Aleric miał wątpliwości co do zakupów osobistych, jakie poczyniłem na potrzeby korporacyjnych wydarzeń, w których miałem wziąć udział.

Gedeon kontynuował.

„Jest coś jeszcze.”

“Co?”

„Twój mąż kontaktował się ze szwajcarską firmą zarządzającą majątkiem”.

Moja uwaga się wyostrzyła.

„Wygląda na to, że planują przeniesienie dużej części jego udziałów w Sterling Holdings do zagranicznego funduszu powierniczego”.

„Jeśli to ukończy?”

„Jego dostępne zasoby w USA mogą drastycznie spaść”.

Wcisnąłem kierownicę.

„Kop dalej.”

Wróciwszy do posiadłości przejrzałem historię przelewów.

Pieniądze przelewano piętnastego dnia każdego miesiąca.

Jedna randka mnie zatrzymała.

Piętnasty lutego.

Trzy lata wcześniej.

Dzień po Walentynkach.

Tego dnia, w Walentynki, Aleric wysłał ogromny bukiet róż.

Zabierał mnie do restauracji wyróżnionej gwiazdką Michelin z widokiem na Central Park.

Trzymał moją rękę nad stołem.

„Saraphino, jesteś miłością mojego życia.”

Później tej nocy wypił za dużo szampana i zasnął.

Jego telefon na chwilę się zaświecił.

*Środki zostały pomyślnie przekazane.*

W tamtym czasie zakładałem, że to po prostu interesy.

Teraz wiedziałem, gdzie podziały się pieniądze.

Tydzień później otrzymano wynik badania DNA.

Prawdopodobieństwo, że Aleric Sterling był biologicznym ojcem Juliana Sterlinga:

99,9 procent.

Ostateczna wątpliwość zniknęła.

Tej nocy przejrzałem nagranie z innej kamery.

Eleanor i Aleric rozmawiali w salonie.

„Saraphina ostatnio była zbyt cicha” – powiedziała Eleanor.

Aleric ledwo podniósł wzrok.

“Więc?”

„To mnie martwi.”

„Mamo, przestań.”

„A co jeśli odkryje Rowana?”

Aleric się roześmiał.

„Co ona mogłaby zrobić?”

„Ona mogłaby się z tobą rozwieść.”

„Ona nie pracowała od pięciu lat”.

Jego ton był pogardliwy.

„Ona nie ma niezależnego dochodu”.

„Jesteś pewien, że nie sprawi kłopotów?”

„Beze mnie nie byłoby jej stać na porządne mieszkanie na Manhattanie”.

Potem padło zdanie, którego nie zapomnę już nigdy.

„Jej całe istnienie zależy od mojego podpisu”.

Zatrzymałem nagrywanie.

Potem napisałem SMS-a do Desmonda.

*Dowody zabezpieczone. Kiedy uderzymy?*

Odpowiedź nadeszła szybko.

*Czekać.*

Chciał, aby Aleric kontynuował ujawnianie konstrukcji na morzu.

Gdybyśmy zareagowali zbyt wcześnie, mógłby porzucić plan i staranniej ukryć ślad.

Wtedy Desmond zapytał:

*Jak się trzymasz?*

Rozejrzałem się po sypialni.

Przez pięć lat spałam u boku mężczyzny, który uważał, że jestem bezradna pod względem finansowym i emocjonalnym.

Wpisałem:

*Nigdy nie czułem się silniejszy.*

I to była prawda.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!