Eleanor chodziła po pokoju, trzymając go w ramionach.
„Mój słodki chłopcze” – mruknęła. „Cudowny mały dziedzic babci”.
Estelle stała w pobliżu.
„Jest pani bardzo szczęśliwa, pani Eleanor. Rodzina Sterlingów w końcu ma męskiego potomka”.
Eleanor uśmiechnęła się do Juliana.
„Pewnego dnia wszystko, co zbudowaliśmy, będzie należało do niego”.
Wtedy mnie zauważyła.
Jej uśmiech zniknął.
Oddała Juliana Estelle i wyszła na korytarz.
„Saraphino, kochanie.”
Jej nagła słodycz wywołała u mnie dreszcze.
„Wiem, że to niekonwencjonalne rozwiązanie, ale musicie być praktyczni.”
Nic nie powiedziałem.
„Aleric jest jedynakiem. Majątek tak wielkiej wielkości nie może pozostać bez bezpośredniego spadkobiercy.”
Pogłaskała mnie po dłoni.
„Gdybyś była w stanie donosić ciążę, wszystko mogłoby potoczyć się inaczej”.
Spojrzałem jej prosto w oczy.
„Ale skoro natura postanowiła inaczej” – kontynuowała – „Julian będzie twoim synem. Będzie cię szanował jak matkę”.
Odeszła zanim zdążyłem odpowiedzieć.
Tej nocy zamknąłem się w apartamencie głównym i zadzwoniłem pod numer, który do dziś doskonale pamiętałem.
Trzy pierścienie.
„Desmond Pierce.”
„Desmond.”
Pauza.
„To Saraphina Thorne.”
Cisza.
„Saraphina?”
„Minęło sporo czasu.”
“Co się stało?”
„Chcę rozwodu.”
Jego ton natychmiast się zmienił.
„Jesteś pewien?”
„Nigdy nie byłem niczego bardziej pewien.”
„Jutro. O drugiej. W moim biurze.”
Firma Desmonda Pierce’a zajmowała penthouse w wieżowcu Hudson Yards.
Studiowaliśmy na Uniwersytecie Columbia, zanim zaczął specjalizować się w prawie małżeńskim dotyczącym osób o dużym majątku.
W najbogatszych kręgach Nowego Jorku Desmond miał opinię człowieka bezwzględnego.
Przybyłem dziesięć minut wcześniej, mając na sobie ciemne okulary i szalik zakrywający większą część twarzy.
Nalał mi wody gazowanej.
„Opowiedz mi wszystko.”
Odblokowałem zaszyfrowane notatki i podałem mu telefon.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
