“Czy ty?”
Spojrzał na mnie.
„Zaczynam.”
To było małe zwycięstwo, którego się nie spodziewałem.
Wtedy Michael powiedział: „Jest jeszcze coś”.
Zabrałem rękę.
“Co?”
„Judith rozmawiała z kimś o nazwisku Raymond Cole.”
“Kto?”
„Założyłem, że jest pośrednikiem w obrocie nieruchomościami.”
Poczułem ucisk w żołądku.
“Dlaczego?”
„Ona odbiera od niego telefony. Sprawy z nieruchomościami. Powiedziała, że ma inwestorów zainteresowanych tą częścią miasta”.
“Jak długo?”
„Może dwa miesiące.”
„Przed Shady Pines?”
“Tak.”
To zmieniło wszystko.
Następnego ranka zapytałem Clarę o Raymonda Cole’a.
Znalazła go w jedenaście minut.
Raymond był właścicielem Cole Development Partners.
Niedawno kupili trzy działki niedaleko mojego osiedla.
A potem pięć.
A potem jeszcze dwa.
Wzdłuż całej drogi za moją posesją.
Mapa wyraźnie uwypukliła ten wzór.
Ich ziemia miała kształt podkowy.
Mój los przypadł w wąskim środku.
Clara wpatrywała się w ekran.
„Beverly.”
„Widzę to.”
„Gdyby kontrolowali twoją przesyłkę…”
„Połączyliby drogę południową z korytarzem handlowym”.
Mój dom nie był po prostu kolejnym podmiejskim domem z czterema sypialniami.
Moją ziemią był dostęp.
Na stronie internetowej powiatu dotyczącej planowania pojawiła się informacja o oczekującej propozycji.
Mieszane budownictwo mieszkaniowe i handlowe.
Inwestycja potencjalnie warta dziesiątki milionów.
Wydrukowałem wszystko.
Tego popołudnia zadzwoniłem do biura Raymonda Cole’a.
„Nazywam się Beverly Miller.”
Recepcjonistka stała się bardzo uprzejma.
„Myślę, że pan Cole będzie chciał z panem porozmawiać.”
Na linii pojawił się niecałą minutę później.
„Pani Miller. Cieszę się, że pani zadzwoniła.”
„Znasz moje imię.”
Pauza.
„Próbowałem rozpocząć rozmowę”.
„Ze mną?”
„Z przedstawicielem rodziny.”
„Nie mam żadnego przedstawiciela rodziny”.
Cisza.
Wtedy Raymond ostrożnie powiedział: „Mogłem odnieść mylne wrażenie”.
„Przez kogo?”
Nie odpowiedział od razu.
„Pani Miller, może powinniśmy się spotkać.”
„Miejsce publiczne”.
“Oczywiście.”
Spotkaliśmy się następnego ranka w Panera.
Raymond miał sześćdziesiąt lat, srebrne włosy i drogi płaszcz.
Nie położył przede mną żadnych dokumentów, dopóki o nie nie poprosiłam.
Za to zdobył jeden punkt.
„Twoja przesyłka jest strategicznie zlokalizowana” – powiedział.
„Jak strategicznie?”
Zawahał się.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
