Spojrzał w stronę portu.
„Bo się do mnie uśmiechnąłeś.”
Czekałem.
„Teraz to brzmi głupio” – powiedział. „Ale wyglądałeś na zagubionego, a potem zacząłeś się z siebie śmiać. Miesiącami wyobrażałem sobie, że jesteś imieniem na kopercie. Nagle stałeś się człowiekiem”.
„Więc zabrałeś mnie na kawę.”
„Powiedziałem sobie, że to tylko kawa”.
„Potem śniadanie.”
“Tak.”
“Gozo.”
“Tak.”
„Moja ostatnia kolacja”.
Jego głos stał się cichszy.
“Tak.”
Każde wspomnienie uległo zmianie, gdy to przyznał.
Kawa, która wydawała się spontaniczna.
Podróż promem, podczas której trzymał mnie za rękę, gdy pokład się zatrząsł.
Popołudniu kupił mi lody cytrynowe i otarł cukier z mojego kciuka.
Cicha chwila nad morzem, gdy powiedział, że cieszy się, że powiedziałam „tak”.
Myślałam, że życie nas połączyło.
Dawid mnie rozpoznał.
Poszedł za mną.
Postanowiłeś mi nie powiedzieć dlaczego.
„Wykorzystałeś mnie” – powiedziałem.
„Na początku chciałem odpowiedzi”.
„Jakie odpowiedzi?”
„Chciałem wiedzieć, czy Michael zrujnował ci życie w taki sam sposób, w jaki sekret Ruth zrujnował moje”.
Spojrzałam na niego.
„Czy wyglądałem na zrujnowanego?”
“NIE.”
“Czy to cię rozczarowało?”
Jego twarz się skrzywiła.
„Na początku? Może.”
Ta uczciwość była okropna.
Tak czy inaczej, doceniłem to.
Dawid przez sześć lat wierzył, że jego małżeństwo z Rut jest uczciwe.
Po jej śmierci odnalazł w niej ukryte inne życie.
Przybył na Maltę, bo tu to się wszystko zaczęło.
Pierwszy raz siedział w restauracji przez trzy godziny i w ogóle nie zamówił jedzenia.
Wrócił w następnym roku.
Poza tym.
Gdy znalazł kopertę Michaela zaadresowaną do mnie, zaczął szukać sposobu, by się ze mną skontaktować.
Zanim zdążył podjąć decyzję, Clara zobaczyła w internecie wpis mojej córki o mojej podróży.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
