„Bez mówienia żonie.”
Adam spojrzał na mnie. „Tak.”
Margaret pokręciła głową. „Adam, pomoglibyśmy mu”.
“Wyjaśnij wczorajszy dzień.”
“Nie wiedziałem tego.”
“Nie pytałeś.”
„Bałem się, że jeśli dowiesz się o Rachel, zmusisz mnie do ponownego wyboru”.
Dawid pokręcił głową. „Zamiast tego dokonałeś wyboru za nas wszystkich”.
Powinnam była poczuć ulgę. Rachel nie była jego kochanką. Ale ulga nie nadeszła.
Spojrzałem na Adama. „To wyjaśnij mi wczoraj”.
“Poszedłeś z nią.”
Spuścił wzrok. „Gra”.
„Podróż. Bilety. Rękawiczka Jerry’ego. Wszystko.”
Adam przeciągnął dłonią po twarzy. „Eli rozbił się wczoraj około czwartej rano. Dwa razy go zakodowali”.
Margaret opadła na stołek.
„Lekarze kazali Rachel się przygotować” – kontynuował Adam. „Obudził się około dziesiątej i zapytał, czy opuścił mecz. Rachel obiecała, że jeśli będzie zbyt chory, żeby iść, to go dla niego sfilmuje”.
Następna gra: razem.
“I poszedłeś z nią.”
“Ja ją wiozłem.”
“Dlaczego?”
„Bo się rozpadała”. Jego głos załamał się przy ostatnim słowie. „Sfilmowałem boisko dla Eliego. Rachel umieściła w kadrze rękawicę Jerry’ego, bo powiedziała mu, co na niej było napisane”.
“To był szpital…”
Gardło mi się ścisnęło. Następna gra: razem.
„Powiedziała Eliemu, że to dowód” – powiedział Adam. „Dowód, że dzieciaki takie jak oni dostają kolejną grę”.
Spojrzałem w stronę schodów. „A kiedy Jerry uciekł?”
Adam zamilkł. Przypomniałem sobie, że dzwonił telefon Rachel.
Sposób, w jaki patrzyła na ekran. Sposób, w jaki Adam zamarł między nami.
Każda część mnie chciała podążać za tobą.
„To był szpital…” powiedziałem.
Adam skinął głową. „Eli znowu miał awarię”.
I nagle zrozumiałem, dlaczego Adam nie poszedł za naszym synem. Wyciągnął telefon i położył go obok laptopa.
Czternaście nieodebranych połączeń z numeru, który znałam aż za dobrze.
Mój gniew nie zniknął.
Po prostu zmienił kształt.
„Nigdy nie powinnam była ci kłamać.”
„Patrzyłam, jak biegniesz za Jerrym i każda cząstka mnie chciała za tobą podążyć. Ale Rachel właśnie dowiedziała się, że jej syn może nie przeżyć godziny”.
„Wciąż mnie okłamywałeś. W sprawie podróży. Rachel. Pieniędzy.”
“Ja wiem.”
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
