Jedna ze sprzedawczyń zasłoniła usta.
Nawet kobieta w perłach spuściła wzrok.
Lorenzo nie zareagował gniewem.
To było bardziej przerażające niż złość.
„Moja córka nie jest kompromisem” – powiedział.
„To ona jest powodem, dla którego twój wyrok jest poddawany analizie”.
Brenda sięgnęła po dokument potwierdzający przejęcie, ale prawnik położył na nim rękę.
„Nie dotykaj materiałów poufnych”.
„Chcę porozmawiać przez telefon z prawnikiem korporacyjnym”.
„Jestem doradcą prawnym spółki” – odpowiedział.
„Elliot Marsh.
Reprezentowałem podmiot przejmujący i będę nadzorował proces przejścia.”
Twarz Brendy się napięła.
„Więc wiesz, że istnieją procedury zwalniania kadry zarządzającej.”
„Są” – powiedział Elliot.
„Dlatego zbieramy dowody przed podjęciem decyzji.
Proszę o dalsze wyjaśnienia swojego postępowania.”
Wzięła jego spokój za okazję.
„Ten sklep obsługuje konkretną klientelę” – powiedziała Brenda.
„Oczekują prywatności, porządku i elegancji.
Wrzeszczące dziecko straszy klientów.
Pracownik klęczący na podłodze, trzymający nad dzieckiem towar, tworzy widowisko.
„Zapobiegłem zniszczeniu reputacji”.
Zza wystawy biżuterii dobiegł cichy głos.
„Nie, to ty to spowodowałeś.”
Kobieta w perłach zrobiła krok naprzód.
Karen rozpoznała w niej Evelyn Whitaker, klientkę, na której Brenda tak bardzo chciała zrobić wrażenie.
Brenda mrugnęła.
„Pani Whitaker, przepraszam, że była pani świadkiem tej nieprzyjemności.”
„Powinieneś przeprosić dziecko.”
Evelyn zdjęła torbę na zakupy Maison Delacour z ramienia i położyła ją na ladzie.
„Wydałam w tym sklepie więcej pieniędzy, niż mam odwagę przyznać” – powiedziała.
„Tolerowałem twoje pochlebstwa, plotki i sposób, w jaki traktujesz klientów w zależności od tego, jaką mają torebkę.
Ale nie będę tolerował tego, co widziałem dzisiaj.”
Brenda wymusiła uśmiech.
„Emocje sięgają zenitu.”
„Mój wnuk jest autystyczny”.
Uśmiech zniknął.
Evelyn spojrzała na Karen.
„Byłeś jedyną osobą tutaj, która zachowywała się godnie”.
Następnie zwróciła się do Lorenza.
„Jeśli ta kobieta pozostanie u władzy, moja rodzina nigdy więcej nie będzie robić zakupów w Maison Delacour”.
Dwóch innych klientów mruknęło zgodę.
Jedna z nich podniosła telefon.
„Nagrałem część.
Brenda kazała mi przestać, ale tego nie zrobiłem.
Elliot wyciągnął rękę.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
