Mała dziewczynka rzuciła się mojemu mężowi na szyję i zawołała „Tato”. On nie zaprzeczył — tylko wyszeptał jej imię

— Przelewałem pieniądze mamie. Ona przelewała Agacie.

— Dlaczego?

— Żebyś nie zobaczyła nazwiska.

Poczułam mdłości.

— Czyli twoja matka wiedziała od początku.

— Od momentu, kiedy dowiedziałem się o Hani.

— Kto jeszcze?

— Ojciec przed śmiercią.

— Twój ojciec wiedział?

— Tak.

Irena.

Stefan.

Paweł.

Agata.

Potem Kuba.

Sześć osób wiedziało coś o moim małżeństwie, czego nie wiedziałam ja.

— Dlaczego Irena zgodziła się pomagać?

Paweł zaśmiał się gorzko.

— „Zgodziła” to złe słowo.

— Jakie dobre?

— Nalegała.

— Na co?

— Żebym ci nie mówił.

Oparłam plecy o krzesło.

— Dlaczego?

— Bała się, że odejdziesz.

— Ty też?

— Tak.

— Czyli rozwiązaniem było zabrać mi możliwość decyzji.

— Wtedy myślałem—