Tessa pojawiła się obok niej, lśniąca w dopasowanej sukni w kolorze kości słoniowej, z jedną ręką spoczywającą na ciążowym brzuchu. Spojrzała na mnie z wystudiowanym współczuciem.
„Mam nadzieję, że to nie będzie zbyt bolesne” – powiedziała. „Ale Sebastian zasługuje na prawdziwą rodzinę”.
Uśmiechnęłam się. „Naprawdę?”
Jej pewność siebie zniknęła na pół sekundy.
Potem przybył Sebastian, otoczony członkami zarządu, inwestorami i reporterami, których zaprosił, by byli świadkami jego triumfu. Pocałował Tessę w skroń i spojrzał na mnie, jakbym była plamą na jego idealnym poranku.
„Przyszedłeś” – powiedział.
„Obiecałem.”
„A niespodzianka?”
Podniosłem małą czarną kopertę.
Jego uśmiech się poszerzył. „Wciąż dramatycznie.”
„Nie” – powiedziałem. „Zorganizowany”.
Mężczyzna stojący obok baru odwrócił się, słysząc mój głos.
Paul Kendrick, dyrektor finansowy ValeCore.
Jego twarz była blada.
Dobry.
Podpisał oświadczenie pod przysięgą o 7:40 rano tego dnia, po tym jak mój prawnik pokazał mu protokół z audytu. Przyznał, że Tessa wykorzystała go do przelewania pieniędzy, a potem zagroził, że wskaże go jako ojca, jeśli nie pomoże zmusić Sebastiana do szybkiego przeniesienia powiernictwa.
Sebastian nie miał pojęcia.
Położył rękę na talii Tessy.
„Miłego oglądania, Olivio.”
„Planuję.”
Na czele sali balowej cicho weszła moja prawniczka, Mara Cross, z dwoma śledczymi z wydziału ds. przestępstw finansowych. Za nimi szedł prezes zarządu ValeCore.
Sebastian zauważył ich zbyt późno.
Jego uśmiech zniknął.
Urzędnik odchrząknął.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
