Mój chłopak śmiał się ze mnie, bo pracowałam jako sprzątaczka w jego firmie, ale wkrótce tego żałował – Historia dnia

„Nie robię z siebie idioty. To wciąż praca” – odpowiedziałem spokojnie.

„Nie mów nikomu, że mnie znasz. Byłoby mi wstyd, gdyby ludzie dowiedzieli się, że moja dziewczyna pracuje jako sprzątaczka” – powiedział Adam, po czym zniknął w toalecie.

Westchnęłam głęboko, wzięłam mop i kontynuowałam pracę. Adam stał się arogancki.

Nie miał dyplomu uniwersyteckiego, a zdobycie dobrej pracy w tej firmie było czystym szczęściem. Ale najwyraźniej o tym zapomniał.

Skończyłem wcześniej niż Adam i poszedłem do domu. Chociaż chciałem zostać i zobaczyć, co robi, pomyślałem, że szperanie w domu pierwszego dnia wzbudzi podejrzenia.

Kiedy Adam wrócił do domu, wyglądał na wściekłego. Podszedł i opadł na sofę.

„Powiedz mi, czy chcesz się na mnie zemścić?” zapytał.

„Oczywiście, że nie” – odpowiedziałem.

„To dlaczego do cholery przyjąłeś pracę sprzątaczki w mojej firmie?” krzyknął.

„Nie rozumiem, dlaczego jesteś taki zdenerwowany. To chwilowe, dopóki nie znajdę czegoś w swojej dziedzinie. Mówiłeś, że nie chcesz się umawiać z leniwą dziewczyną, pamiętasz?” – przypomniałem mu. „Chociaż nigdy nie wziąłem od ciebie ani grosza i żyłem z własnych oszczędności”.

„Nie możesz pracować jako konsjerż! To upokarzające!” krzyknął ponownie.

„Tak myślą tylko niepewni siebie ludzie” – odpowiedziałem.