Wiedział dokładnie dokąd idzie.

Strona łóżka Sary.

Całe moje ciało zesztywniało.

Nie poruszyła się, ale zobaczyłem, że jej oczy zacisnęły się mocniej — nie jak u kogoś śpiącego, lecz jak u kogoś, kto się przygotowuje.

Mężczyzna zatrzymał się obok niej.

Przez kilka sekund nikt się nie odzywał.

Następnie lekko się pochylił i szepnął tak cicho, że aż ścisnęło mi się w żołądku.

— To zajmie tylko chwilę.

Sarah skinęła lekko głową.

Coś pierwotnego we mnie wstąpiło.

Wściekłość.

Upokorzenie.

Gorący, oszałamiający rodzaj, który wymazuje rozsądek.

Już wyobrażałem sobie, jak rzucam się na materac.

Potem usłyszałem inny dźwięk.

Cichy trzask.

Guma.

Lateks.

Poczułem słaby, sterylny zapach w ciemności.

Alkohol.

Plastikowy.

Coś klinicznego i zimnego.

Czarna obudowa otworzyła się z cichym, metalicznym kliknięciem.

Sarah uniosła drżącą rękę w kierunku kołnierzyka koszuli nocnej.

Nieznajomy pochylił się nad nią, sięgnął do otwartej gabloty i wyjął coś cienkiego i srebrnego, co znalazło się w wąskim pasie światła obok naszego łóżka.

Moja ręka już podążała w kierunku lampy.

Kliknąłem przełącznik.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!