CZĘŚĆ 1

Dyrektor zakładu pogrzebowego znalazł mnie stojącego z dala od pozostałych, blisko krawędzi grobu mojej matki.

Na początku myślałem, że przyszedł złożyć kondolencje.

Earl znał moją matkę od lat. Dziesięć lat wcześniej zorganizowała i opłaciła z góry swój pogrzeb w Meadow Rest, sama sporządzając szczegółowy spis, bo była kobietą, która nigdy nie lubiła pozostawiać ważnych spraw przypadkowi.

Przez chwilę stał obok mnie w milczeniu, podczas gdy pastor kontynuował przemówienie.

Potem pochylił się bliżej.

„Pani Carter” – wyszeptał – „twoja matka zapłaciła mi za pochowanie pustej trumny”.

Przez sekundę myślałem, że żal przekręcił jego słowa w mojej głowie.

„Co?” wyszeptałam.

Earl się nie uśmiechnął.

Wsunął mi do ręki coś zimnego.

Mały mosiężny klucz.

Na etykiecie widniał napis: Jednostka 16.

„Nie idź do domu” – powiedział cicho. „Idź do przechowalni Safelock. Jednostka 16. Natychmiast”.

Zanim zdążyłem odpowiedzieć, mój telefon zawibrował.

Wyciągnąłem go z kieszeni płaszcza.

Na ekranie wyświetlił się komunikat tekstowy.

Od mojej matki.

Wróć do domu sam.

Moja matka nie żyła od sześciu dni.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!