Spójrz uważnie przez okno. Wygląda na to, że twój mąż znalazł niespodziewane towarzystwo.

Odpowiedź była oczywista.

Osiem lat małżeństwa nie znika z dnia na dzień. Ale czasami wystarczy jedno spojrzenie, żeby zrozumieć: ktoś mieszkał obok ciebie przez długi czas, ale mentalnie ułożył sobie życie inaczej.

„Spotkałeś ją?” zapytała Elizabeth.

– NIE.

– To nie jest odpowiedź.

— Rozmawialiśmy kilka razy.

– Gdzie?

— W kawiarni. Do pracy.

— Pracujesz w firmie budowlanej. Ona jest pośredniczką w obrocie nieruchomościami.

— Rozmawialiśmy o nieruchomościach.

Elżbieta wstała.

— Więc rozmawiałeś o sprzedaży mojego mieszkania i kupnie nowego domu z potencjalną kobietą?

– Nie nazywaj jej potencjalną!

Wykrzyczał to za szybko.

Elżbieta zamarła.

Oleg zdał sobie sprawę, że się zdradził.

„Teraz” – powiedziała – „dochodzimy do prawdy”.

– Nie chcesz usłyszeć żadnej prawdy.

„Chciałbym to usłyszeć od ciebie. Ale ty zawsze zmuszasz mnie do pozbierania się.”

Podskoczył.

– Mama chciała tylko, żebym przestał mieszkać w twoim mieszkaniu!

– Chciałeś przestać być moim mężem?

– Tego nie powiedziałem.

– Ale przygotowałeś grunt.

Oleg uderzył dłonią w stół.

— Myślisz, że wszystko wokół ciebie należy do ciebie! Mieszkanie, pieniądze, decyzje!

„Bo mieszkanie naprawdę należy do mnie. A pieniądze, które zarabiam, nie stają się wspólną własnością tylko dlatego, że jesteś zdenerwowany”.

Odwrócił się.

Elżbieta zdała sobie sprawę, że rozmowa dobiegła końca. Nie dlatego, że wszystko stało się jasne, ale dlatego, że od tej pory będzie się już tylko bronił.