Zapach ciężkich perfum waniliowych rozszedł się po kuchni, zanim jeszcze teściowa zdążyła wejść na najniższy stopień.
Ostatnią godzinę spędziła przy toaletce na górze, przeczesując srebrną szczotką farbowane na czarno włosy.
„Jajka stygną, Rosa” – powiedziałem, stawiając talerz na żółtym, formikowym stole.
Rosa nie patrzyła na jedzenie.
Spojrzała na swoje odbicie w błyszczącej chromowanej obudowie tostera, przechylając brodę, by sprawdzić linię szczęki.
„Kobieta zawsze musi być przygotowana” – powiedziała Rosa, a jej głos opadł w jedną z zapartych tchem pauz.
Wsunęła srebrną szczotkę do włosów do kieszeni fartucha, jej palce zatrzymały się na rączce.
„Poszedłeś do apteki po tabletki na nadciśnienie” – powiedziałem, zdrapując tłuszcz z patelni.
„I poznałam kogoś” – powiedziała, a jej pierś się uniosła.
„Jak młoda jesteś, Rosa?”
„Młody mężczyzna” – wyszeptała. „Taki uprzejmy. Pracuje niedaleko apteki”.
Owijałam srebrną obrączkę wokół palca, czując na skórze chłód metalu.
„Pomógł mi znaleźć odpowiednią markę witamin” – powiedziała.
„Nie potrzebujesz nowych witamin” – powiedziałem.
„Powiedział mi, że moje oczy są jak ciemne śliwki” – powiedziała Rosa, ponownie patrząc na toster.
Tylne drzwi zaskrzypiały, gdy Carlos wszedł, stawiając ciężkie buty na linoleum.
Nie przywitał się.
Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!
