„Nie zmuszaj mnie, żebym zrobił coś nieprzyjemnego.”

Nie odpowiedziałem.

Poszłam na górę, zamknęłam drzwi sypialni i położyłam jedną rękę na brzuchu.

„Przepraszam” – wyszeptałem.

Potem napisałem SMS-a do Desmonda.

*Aleric wie o ciąży.*

Kolejna wiadomość.

*Przyznał, że przez pięć lat potajemnie podawał mi środki antykoncepcyjne.*

Następnie:

*Umówił się na spotkanie w Sutton Place na jutro rano.*

Desmond odpowiedział natychmiast.

*Jaki jest twój plan?*

*Nie zakończę ciąży.*

Powiedziałem mu, że potrzebuję czasu.

Uzasadniona bariera medyczna, która natychmiast zapobiegłaby wystąpieniu jakichkolwiek zdarzeń.

Znał kogoś w Sutton Place.

Doktor Evelyn Mercer.

Studiowała z nim na uniwersytecie Columbia, po czym zmieniła kierunek i poszła na studia medyczne.

„Skontaktuję się z nią” – powiedział.

Potem dałem mu inne instrukcje.

„Dokończmy umowę rozwodową jeszcze dziś wieczorem”.

„Jakie warunki?”

„Wyłączna opieka prawna i fizyczna nad dzieckiem”.

“W porządku.”

„Aleric na stałe zrzeka się praw rodzicielskich i praw do odwiedzin”.

“Dobra.”

„Trzy miliony dolarów wypłacone jednorazowo”.

Desmond zrobił pauzę.

„A co oferujesz?”

„Zrzekam się roszczeń wobec Sterling Holdings i nieruchomości rodzinnych.”

Zapadła cisza.

„Saraphino, czy rozumiesz, z czego rezygnujesz?”

“Tak.”

„Pełne odkrycie finansowe może potencjalnie dać ci piętnaście lub dwadzieścia milionów dolarów”.

„I ile lat to zajmie?”

„Możliwe, że kilka.”

„Ma nieograniczoną liczbę prawników i kontaktów”.

Zamknąłem oczy.

„Będzie walczył tylko po to, żeby mnie ukarać”.

„To możliwe.”

„Nie zależy mi na dwudziestu milionach na tyle mocno, żeby pozwolić Alericowi kontrolować moje życie za pośrednictwem sądu przez następne pięć lat”.

„I trzy miliony wystarczą?”

„Wystarczająco dużo, żeby odbudować.”

Desmond westchnął.

“W porządku.”

Następnego ranka zszedłem na dół o siódmej.

Estelle była już w kuchni.

Celowo ominąłem mleko migdałowe i nalałem sobie soku pomarańczowego.

Przyglądała mi się nerwowo.

„Pani Saraphina.”

Zignorowałem ją.

„Pan Aleric powiedział mi, żebym nie podawał śniadania ze względu na wizytę.”

“Ja wiem.”

Zawahała się.

Następnie:

„Czy naprawdę jesteś w ciąży?”

Odwróciłem się do niej.

„Przez pięć lat dodawałeś mi coś do napoju każdego ranka.”

W jej oczach pojawiła się panika.

„Nie wiedziałem.”

“Co?”

„Przysięgam.”

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!